Rosalía de Castro tivo a ben aparecer pola Libraría Lila de Lilith de Compostela e indicarnos quen será a escritora coa que festexaremos o Día das Galegas nas Letras e coa que celebraremos a literatura galega e a escrita feita por mulleres. Dádelle ao play e gozade desta ocasión excepcional que nos chega do Máis Alá! Nesta ouija alén mundos e dimensións... Rosalía de Castro recoméndanos dedicarlle o DGL a Marica Campo!
Buscar neste blog
Amosando publicacións coa etiqueta II Días das Galegas nas Letras b>. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta II Días das Galegas nas Letras b>. Amosar todas as publicacións
domingo, 25 de febreiro de 2018
Rosalía de Castro aparécese na Libraría Lila de Lilith para anunciar...
Rosalía de Castro tivo a ben aparecer pola Libraría Lila de Lilith de Compostela e indicarnos quen será a escritora coa que festexaremos o Día das Galegas nas Letras e coa que celebraremos a literatura galega e a escrita feita por mulleres. Dádelle ao play e gozade desta ocasión excepcional que nos chega do Máis Alá! Nesta ouija alén mundos e dimensións... Rosalía de Castro recoméndanos dedicarlle o DGL a Marica Campo!
sábado, 17 de xuño de 2017
PALABRAS DE AMOR E VERTIXE PARA M.V.M.
Cal é a medida exacta do
amor? Pésase? Mídese? cabe nalgún tipo de recipiente ou ben
podemos esticalo para aplicarlle un sistema métrico ou de cálculo
de volume e forma, decimal ou medir na parede cun trazo de lapis até
onde medrou? Quen se encarga de medir o seu crecemento ou a súa
mingua?
Atrevémonos a dicir que
isto todo faino a palabra. E, indo máis alá, a escrita. Daquela,
cando premiamos e festexamos a palabra, en días como hoxe, tomamos a
medida xusta e remarcamos cos nosos lapis a sillueta exacta das
contornas do amor.
A palabra escrita dá
conta do que alguén viviu dentro e fóra do seu corpo. Iso é un
libro, os restos deixados desa vida real ou prestada, as pegadas
postas á vista de todxs para xogar desde a complicidade e o
silencio. E, no amor, igual que na conversa, o silencio é
enormemente importante xa que en exceso é lousa; paraliza, fai moega
dos ósos que soterra e elimina toda luz e movemento. É mordaza.
Máis aínda é tumba.
Podemos festexar hoxe
mesmo que conseguimos (e con moitísimo esforzo e ganas) remover esa
lousa co amor e coa palabra e vencemos o silencio imposto durante dez
anos para volver festexar outra muller, desta vez a MARÍA VICTORIA
MORENO, a quen desde A SEGA xa reclamamos como Nosa Señora das
Letras no xa instaurado Día das Galegas nas Letras do ano 2015,
porque nos outros –nos oficiais- non nos deixan figurar máis que
cada chisco un pouco. Aproveitemos logo, que temos unha máis de
nosa, a cuarta entre cincuenta e moitos, ocupando un espazo de
xustiza conquerido coa forza dun amor intenso a unha lingua nun
principio allea e de súpeto propia, enorme e inmorredoira.
MARÍA VICTORIA MORENO,
con créditos abondos para ser festexada en vida, como foi, e
postumamente como tamén foi e como será agora mesmo, durante todo
este seu ano de propio dereito, achegou ás nosas letras a súa
curiosidade docente, as personaxes principais femininas, a
alternativa á hora de contar, a intelixencia emocional, a estimación
das crianzas, a a voz propia e digna dos animais por riba simple
mascotismo, a forza no discurso, o amor como medida e a lingua como
forma. Esa coa que agora, desde A SEGA, queremos collernos todas o
talle para facer un vestido de palabras coas que saír a celebrar.
Con ela, por ela e polas que faltan e han de vir por baixo das lousas
baixo toneladas de silencio.
BENVIDA Á LUZ DE VOLTA,
NOSA SEÑORA, AGARDABÁMOSTE!
martes, 26 de abril de 2016
II Día das Galegas nas Letras: María Victoria Moreno
A FORZA DA VONTADE
Hai lugares onde nos nacen e lugares onde escollemos nacer. Hai familias que nos veñen dadas e outras que creamos para nós. Hai linguas que se nos falan e outras que coa determinación obstinada de quen se quere poñer do lado que máis o merece, escollemos para nós. Se cadra o accidente do noso nacemento pode determinar abondas cousas na vida, pero a escolla e a vontade teñen a forza mesmo de cambiar o lugar co que se asociará por sempre o noso nome, a lingua na que se falará de nós, o pobo que ha de celebrarnos para sempre.
Esa lingua, ese pobo e ese nome somos neste II Día das Galegas nas Letras todas nós segando para recoller as gavelas de María Victoria Moreno. Ela que escolleu o lugar onde vivir cada minuto, ela que escolleu a familia dos afectos, ela que escolleu a lingua e a comunidade á que pertencer. Tamén ela que escolleu as historias que quixo contar, aquelas nas que cada unha, coma unha gavela única, brilla na súa complexidade, na súa letra diáfana e motivadora. María Victoria Moreno escribiu para todas nós dende o espírito máis abranguente, máis total. Para nosoutras que buscamos nos relatos nenas que nos expliquen a vida nos nosos termos, á nosa idade. Para nosoutras que, adolescentes, procuramos descubrir o desenlace sen saber que o importante está se cadra no camiño. Para nosoutras que padecemos nos nosos corpos a dor mais tamén a esperanza. Para nosoutras que queremos saber doutras vidas aparentemente próximas pero ao tempo moi afastadas.
![]() |
| María Victoria Moreno |
María Victoria representa para nós a forza da vontade fronte á desidia e o accidente, a decisión consecuente da palabra xusta. E con esa mesma vontade facémola nosa e pertencémoslle nunha celebración á que estades todas convidadas.
>> I Día das Galegas nas Letras (2014): DOROTHÉ SCHUBARTH
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)


