Un ensaio que estoupa en múltiples voces. Un espello onde recoñecernos, tamén unha rede, unhas tesoiras ou dinamita.
Las hijas horribles axúdanos a tender pontes interxeracionais para iniciarmos un diálogo coas nais desde o coñemento e a empatía.
Blanca Lacasa ofrece un espazo onde poder poñerlle nome a aquilo que renxe no marco das relacións con determinados prototipos de nais, vítimas dun contexto abafante. Por iso, esta é unha obra que encerra a catarse colectiva dunha xeración de fillas que enfronta o retrato das súas nais para localizar fendas e entendelas, para poñer límites a certas esixencias ou para localizar feridas e, quizais, comezar a sandalas.
A existencia deste libro anima a imaxinar un futuro en loita contra o silencio e a rachar a tesoirazos os roles asfixiantes que o patriarcado escolleu para vestir as mulleres que nos precederon. Teas que aínda hoxe teiman por envolvernos.
Grazas a títulos coma este sentímonos parte dunha rede e erguémonos valentes e acompañadas coa vontade de revisármonos, dinamitando o pasado dalgún xeito para percorrer máis libres e coñecedoras o camiño que nos queda.
Lacasa Carralón, Blanca, Las hijas horribles, Libros del K.O., 2023

Ningún comentario:
Publicar un comentario